W dniu 26 marca 2016 roku zmarł śp. Ks. Mieczysław Czekaj – emerytowany rektor kościoła w Boguszy. Msza święta w Domu Księży Emerytów im. św. Józefa w Tarnowie w czwartek (31 marca) o godz. 9.00. Msza święta pogrzebowa w kościele w Boguszy w czwartek (31 marca) o godz. 14.00, a następnie ciało Zmarłego zostanie złożone na miejscowym cmentarzu.
Ks. Mieczysław Czekaj urodził się 01 stycznia 1938 roku w Kurowie. Pochodził z parafii św. Mikołaja w Bochni. Egzamin dojrzałości złożył w 1956 roku, w Bochni. Wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie, a po ukończeniu studiów filozoficzno – teologicznych przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa tarnowskiego Jerzego Ablewicza w dniu 24 czerwca 1962 roku. Jako wikariusz pracował w parafiach: Nawojowa, Okulice, Ochotnica Górna i Łabowa. W latach 1969 – 1973 pełnił urząd rektora kościoła w Maciejowej, w latach 1973 – 1979 proboszcza parafii Zbyszyce, w latach 1979 – 1983 proboszcza parafii Czyrna, w latach 1983 – 1986 proboszcza parafii Banica, w latach 1986 – 1988 proboszcza parafii Milik, w latach 1988 – 1989 rektora kościoła w Leluchowie, w latach 1989 – 1990 proboszcza parafii Brunary, w latach 1990 – 1993 oraz 1994 – 1995 rektora kościołów Leluchowie i Dubnem, w latach 1993 – 1994 rektora kościoła św. Mikołaja w Siedliskach koło Bobowej, w latach 1994 – 1995 rektora kościoła św. Leonarda w Wojniczu, w latach 1996 – 1999 proboszcza parafii Dzierżaniny i w latach 1999 – 2011 rektora kościoła w Boguszy. Od 2011 roku był rezydentem w Boguszy, a od 2014 roku mieszkał w Domu Księży Emerytów im. św. Józefa, przy ul. Pszennej w Tarnowie. W roku 2003 został obdarzony godnością Kanonika Gremialnego Kapituły Kolegiackiej w Bochni.
„Dwa, trzy lata był w parafiach, szedł dalej i remontował. Przygotował młodych ludzi do odnawiania zabytków w kościołach. Święty kapłan, człowiek wielkiej pokory i modlitwy” – dodaje ks. Liszka.
Będąc wieloletnim opiekunem i kustoszem powierzonych mu świątyń, m. in. w Czyrnej, Banicy, Bielicznej, Andrzejówce, Leluchowie i Dubnem, ks. Czekaj przeprowadził szereg prac konserwatorskich, przywracających dawną świetność architekturze i wyposażeniu tych obiektów. Dbał przy tym o zachowanie oryginalności i autentyczności budowli, wierności tradycji, w której powstały, a także o merytoryczną i techniczną poprawność przeprowadzanych zabiegów renowacyjnych.
Ks. Mieczysław Czekaj przyczynił się do gruntownego odnowienia kościoła pw. śś. Kosmy i Damiana (d. cerkiew greko-katolicka z1787 r.) w Banicy. Wykonane tam prace objęły remonty konstrukcyjne ścian, dachów, a także odnowienie wnętrza z zabytkowym ikonostasem z 1757 roku. Za należycie przeprowadzony remont i ogromny wysiłek włożony we właściwe utrzymanie odnowionej świątyni parafia, wraz z ks. Mieczysławem Czekajem, uhonorowana została w 1985 roku nagrodą Ministerstwa Kultury i Sztuki dla najlepszego użytkownika obiektu drewnianego.
Od 1999 roku ks. Czekaj związany był z Boguszą, malowniczą miejscowością położoną w dolinie potoku Królówka, należącą do parafii w Królowej Górnej. Znajdujący się w niej drewniany kościół p. w. św. Antoniego Padewskiego (d. cerkiew greko-katolicka pw. św. Demetriusza M. z 1858 roku) stała się kolejnym wyzwaniem dla tego niestrudzonego miłośnika i opiekuna zabytków. W latach 1999-2004 staraniem ks. Czekaja przeprowadzony został kompleksowy remont konserwatorski, obejmujący wymianę pokrycia gontowego oraz zniszczonych elementów konstrukcyjnych ścian i dachów, a także konserwację cennego wyposażenia wnętrza świątyni. Odnowiona została polichromia wnętrza oraz cenne wyposażenie z ikonostasem z 1670 roku, pochodzącym z poprzedniej, starszej świątyni. Swoją troskę skierował ks. Czekaj także na inne zabytki miejscowości. Podjął trud odbudowy znajdującej się w Boguszy murowanej cerkwi prawosławnej z pocz. XX w., którą wyposażył i włączył do kultu jako kaplicę pomocniczą. Opieką objął też dawny greko-katolicki cmentarz oraz liczne znajdujące się tam kapliczki.
Społeczność Boguszy oraz innych miejscowości, w których dane było ks. Mieczysławowi Czekajowi pracować i gospodarować, wybrała go swoimi głosami „Sądeczaninem roku 2000”, uznając tym jego wkład w kształtowanie właściwych postaw uczących szacunku dla miejsca urodzenia, dla kultury i tradycji swojego regionu.
Ks. Mieczysław Czekaj pozostał człowiekiem skromnym, traktującym swoją pracę, a także zaangażowanie swoich parafian przy kościołach jako bezpośrednią służbę Bogu, jako swego rodzaju modlitwę: „Zawsze łączyłem troskę o kościół, o jego remont, jego wyposażenie ze sprawą wiary. Druga sprawa to to, że zabytkowe kościoły są jednocześnie dobrami kultury. Są świadkami kultury religijnej minionych pokoleń. Dlatego właśnie to dziedzictwo, jakie otrzymaliśmy po przodkach, w naszych kościołach, cerkwiach, powinno nas mobilizować ciągle do dorównania tamtym pokoleniom, a nie do zmarnowania tego, co one z takim trudem, z taką ofiarnością zrobiły” – mówił przed laty ks. Czekaj.
Doceniając jego troskę o zabytki został także laureatem Nagrody Województwa Małopolskiego im. Mariana Korneckiego w 2004 r.
